Category: Άρθρα άλλων


Demi Kaia + Άννα Κουρουπού

Τη γνώρισα στο σπίτι της που είναι και το ατελιέ της. Με υποδέχτηκε γυμνή.! Οχι μην πάει στο πονηρό το μυαλό σας.Για να νιώσω άνετα το έκανε.Επισκέφτηκα το χώρο της γιατί εξέφρασε την επιθυμία να γίνω ενα από τα μοντέλα της για το «porno project» της. Γυμνή και εγώ λοιπόν. Μιλούσαμε για τα πάντα σαν δύο φίλες απ τα παλιά ,ενώ το χέρι της δεν σταματούσε να δουλεύει. Σε μια ώρα είχε έτοιμα τουλάχιστον δέκα σκίτσα.Μετά λίγες μέρες μου είπε πως δύο απο αυτά έχουν ήδη πουληθεί σε κάποιο Ιταλό συλλέκτη και κοσμούν ένα τοίχο του σπιτιού του. Είναι αξιαγάπητο παιδί. Ανοιχτό μυαλό. Καθαρή και καταξιωμένη καλλιτέχνις.Την θαυμάζω,την ευχαριστώ και υποκλίνομαι στο ταλέντο της.το καινούργιο της εγχείρημα είναι το «A Carnivore’s diary»

ΠΑΡΕΛΘΟΝ της Άννα Απέργη

Σίγουρα όλοι σας έχετε ακούσει εκφράσεις όπως «τρέχω μακρυά από το παρελθόν μου», «έσβησα το παρελθόν μου σαν μια λέξη γραμμένη με μολύβι»! Τέτοιες εκφράσεις δείχνουν μία απέχθεια, μια αμυντική αλλά ταυτόχρονα και απόμακρη στάση από το παρελθόν μας!
Τις χρησιμοποιούν κυρίως άτομα που είχαν ένα δύσκολο, αμαρτωλό και βρώμικο παρελθόν γι αυτό όμως και δεν μπορούν να γλυτώσουν και ποτέ τους από αυτό! Είναι άτομα συνήθως εσωστρεφή, χωρίς φίλους, άτομα που «σαπίζουν» βλέποντας τηλεόραση ή ξενυχτάνε στον υπολογιστή τους! Άτομα που απέχουν πολύ από την πραγματική έννοια της ζωής! Ο φόβος για το παρελθόν τους τους κυνηγάει…
Όμως ο φόβος δεν είναι ελάττωμα και πρέπει να αντιμετωπίζετε άμεσα!
«Οι πράξεις του παρελθόντος καθορίζουν το ποιος είσαι σήμερα.»
Μην ντρέπεστε να μιλήσετε γι αυτό! Μοιραστείτε τον εαυτό σας χωρίς κόμπλεξ και συστολές! Όταν η προσωπικότητά σου είναι αποδεκτή από εσένα τον ίδιο θα γίνει και από τους άλλους!
Το παρελθόν σου είναι Εσύ. Μην φεύγεις μακριά του, μην το κρύβεις, μην το θάβεις. Όχι να συμβιβαστείς μαζί του, απλά αποδέξου το. Όποιο και αν είναι, ότι και να έχει γίνει είναι το παρελθόν σου. Το παρελθόν μπορεί να είναι παρελθόν, αλλά επειδή έχεις διαμορφωθεί μέσα από αυτό και οι μελλοντικές σου πράξεις κρίνονται μέσα από τα γεγονότα του παρελθόντος, συμφιλιώσου!
Άννα Απέργη

ΤΙΚ-ΤΑΚ απο την Κέλλυ Γκούνη

Συχνά εμείς οι άνθρωποι προσπαθώντας να ορίσουμε τι είναι η αγάπη, χρησιμοποιούμε ταμπέλες όπως ιδανική, ανιδιοτελής, αντικειμενική και άλλα παρεμφερή, για να δικαιολογήσουμε την απουσία της από τη ζωή μας. Τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει, τουλάχιστον για την ανθρώπινη φύση. Αγαπάμε για να αγαπηθούμε, αυτή είναι η αλήθεια με τελεία και παύλα.
Η αγάπη είναι αμφίδρομο συναίσθημα, θα δώσεις το κάτι παραπάνω εάν λάβεις το κάτι λιγότερο. Ποιος άνθρωπος αρέσκεται στο να δίνει μόνο, χωρίς να ζητά – έστω ασυνείδητα – κάποια ψίχουλα αγάπης;
Φανταστείτε ένα ρολόι, αναλογικό. Ο δείκτης των δευτερολέπτων είναι εκείνος, που με σταθερό tempo κινεί τους άλλους δύο δείκτες. Ας υποθέσουμε ότι αυτός ο δείκτης είναι η αγάπη, ο πυρήνας μιας υγιούς σχέσης. Βρίσκεται πάντα εκεί, υπάρχει, κινείται με τον ίδιο ρυθμό, δηλώνοντας την παρουσία του. Εάν δεν υπήρχε αυτός τότε οι άλλοι δύο δείκτες δεν θα μπορούσαν να κινηθούν, θα παρέμεναν στάσιμοι και ξένοι μεταξύ τους. Ας υποθέσουμε ότι οι άλλοι δύο δείκτες είναι οι αποδέκτες της αγάπης. Δύο άνθρωποι, δυο διαφορετικές προσωπικότητες, δύο υπάρξεις. Ο ένας κινείται πιο γρήγορα και ο άλλος πιο αργά. Έτσι συμβαίνει και στις σχέσεις πάντα ο ένας βρίσκεται πιο μπροστά από τον άλλον, όχι απαραίτητα ο ίδιος, αλλά γίνεται εναλλαγή. Πότε ο ένας και πότε ο άλλος. Αλλά αυτή είναι η μαγεία μιας σχέσης, ο ένας να αφυπνίζει τον άλλον, όταν εκείνος τεμπελιάζει και παραμένει στάσιμος.
Κανένας δείκτης όμως δεν μπορεί να λειτουργήσει μόνος του. Δε θα δεις ποτέ να κινείται ο δείκτης δευτερολέπτου μαζί με εκείνων των λεπτών χωρίς να αλλάζει η ώρα.
Έτσι λειτουργεί και μία σχέση, θέλει τρεις, την αγάπη και την συνύπαρξη δύο ανθρώπων.
Το πρόβλημα όμως, είναι όταν σταματήσει να λειτουργεί. Πολύ λογικό κανείς να σκεφτεί με την απλή αλλαγή μπαταρίας μπορεί να επαναλειτουργήσει. Κάποιος όμως πρέπει να πάει να αγοράσει και να την τοποθετήσει. Ένας θα το κάνει και όχι και οι δύο μαζί. Εάν είσαι κουρασμένος, βαριέσαι δύσκολα θα τρέξεις στο κατάστημα άμεσα. Θα το αναβάλεις και οι μέρες θα κυλούν χωρίς να το καταλάβεις. Ξέρεις όμως τι λένε; Αν αφήσεις ένα ρολόι σε αχρηστία για πολύ καιρό τότε ίσως αυτό δεν θα μπορέσει να αποδώσει όπως πριν, μπορεί και καθόλου.
Δεν είναι τυχαίο, ότι το τικ – τακ το χρησιμοποιούμε για τους χτύπους του ρολογιού αλλά και της καρδιάς. Σκεφτείτε το!

NATH….της Βενετίας Μακρυνώρη

Νάτη.
Όχι πολλά ξεχύχτια.
Όχι περισσότερες αγάπες απο τρείς τη φορά.
Ζεί με κοφτερά λεπίδια και υποφερτές απελπισίες.
Όχι εντελώς ικανή, όχι όμως υπνωτισμένη.
Όχι ξαπλωμένη επάνω σε βιβλία.
Όχι εφήμεροι ίσκιοι και πάθη.
Ελεύθερη, ακίνητη, άφαντη.
Καπνίζει το τσιγάρο της και ξεχνά στίχους.
Πληρώνει το άλλο μισό και τους ξαναμιλά γιά έρωτες.
Όχι ουρανός, ούτε μάρμαρο.
Όχι λεία, ούτε θήραμα.
Κανένα ρολόι δεν μπορεί να την μετρήσει.
Μονάχα καμίνι.
Που κάνει κύκλους, κύκλους, κύκλους…
Κυριολεξία και περίπου.
Σάρκα και απουσία.
Όχι λουλούδια.
Μονάχα ανατρίχιασμα και φιλί…
Μέχρι που να σπάσει το τέλος των δακρύων.
Και να χυθεί στους αιώνες.
VENNIS ΜΑΚ

<> έγραψε ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε, ο μαύρος ποιητής όπως τον αποκαλούν πολλοί. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί η σκέψη αποτυπώνεται πιο εύκολα όταν αποδίδεται σε μία κόλλα χαρτί; Γιατί ο άνθρωπος φοβάται να εκφραστεί ελεύθερα; Τι είναι αυτό που πονάει περισσότερο, οι λέξεις ή ο τρόπος που θα σε κοιτάξει ο άλλος όταν του πεις σε μισώ, σ’αγαπώ, σε θέλω, σε ποθώ;
Αν ρωτούσα τη γιαγιά μου, θα με κοιτούσε με λοξό μάτι, θα έκανε το σταυρό της και στο τέλος θα έριχνε και ένα <> και θα έστριβα από τη γωνία με κατεβασμένο το κεφάλι γιατί τόλμησα να ρωτήσω κάτι τέτοιο έναν αγράμματο άνθρωπο, που έχει μάθει στη ζωή του να εκφράζεται και να μιλά με το στόμα και όχι με τα χέρια.
Όταν η σκέψη δε μπορεί να ταξιδέψει εκεί που επιθυμείς τότε ασυναίσθητα καταγράφεται σε ένα ξεσκισμένο χαρτί, που σαν μια άλλη εποχή, επιθυμείς να ταξιδέψει μέσα σε ένα μπουκάλι και παραλήπτες να είναι οι καπετάνιοι της σκέψης σου.
Είναι όμως στο χέρι μας, να γίνουμε τιμονιέρηδες των σκέψεων μας και να μην αρκούμαστε σε φθηνά τηλεγραφήματα άμεσης διάσωσης. Τι πιο ωραίο από ένα λιμάνι, που κάθε άνθρωπος αποζητά και μανιωδώς ψάχνει για να αράξει. Είναι δυνατόν να κολλήσουμε στην γραφειοκρατία; Εάν μείνουμε εκεί τότε πάει, ούτε βάρκα, ούτε καπετάνιος, ούτε προορισμός.
Όλα είναι ένας απόλυτος συνδυασμός. Όταν μάθεις να γράφεις, μαθαίνεις και να μιλάς. Έτσι δε μας μάθαιναν στο σχολείο; Αν δε ξέρεις να γράφεις το όνομα σου σωστά δε θα μάθεις ποτέ να το λές και σωστά και τότε ουδείς θα σε ξέρει γι’ αυτό που είσαι, αλλά γι’ αυτό που δεν είσαι. Με λένε Κέλλυ, μπορεί και Φωτεινή, ίσως και Γιάννη, τι πιστεύετε; Πόση σημασία έχει για εσάς ένα απλό όνομα; Κάτι κρύβεται όμως πίσω απ’ αυτό, πίσω από τις λέξεις που διαβάζετε, πίσω από το νόημα αυτών. Πόσοι από σας ενδιαφέρονται γι’ αυτά που γράφονται, γι’ αυτό που είμαι, γι’ αυτό που φαντάζεστε ότι είμαι. Έχει σημασία; Σημασία έχει ότι ξέρω εγώ, σημασία έχει ότι αυτά που διαβάζετε τώρα τα λέω φωναχτά και στους γύρω μου, δε κρύβομαι. Κάποιες λέξεις καίνε, κάποιες άλλες μένουν παγωμένες, εμείς επιλέγουμε την θερμοκρασία. Εμείς επιλέγουμε τον τρόπο μετάδοσης των, εμείς δίνουμε το συναίσθημα στον άλλον, εμείς επιλέγουμε το λιμάνι μας, εμείς και το σεργιάνι μας.
Το ταξίδι της ζωής έχει πολλές φουρτούνες, μη τα ρίχνουμε όλα στον καιρό, αλλά να ελέγχουμε κάθε λίγο και λιγάκι αν η μηχανή του πλοίου μας είναι αναμμένη. Εκφραστείτε ελεύθερα, με όλους τους τρόπους που η ανθρώπινη φύση μας ορίζει. Με ένα γράμμα, μια αγκαλιά, έναν λόγο, ένα φιλί, μια κουβέντα καθάρια. Όλα όμως σε έναν απόλυτο και εναρμονισμένο ρυθμό. Δε μασάς την τροφή με ένα δόντι αλλά με όλα, καθένα έχει την δική του ιδιότητα. Όλα μαζί για ένα σκοπό.
Καλό ταξίδι!