Άμορφη η κάμπια στο κουκούλι της. “Δυσφορούν” εκεί μέσα και μεταμορφώνονται σε πανέμορφα πλάσματα με πολύχρωμα φτερα; Σημασία έχει οτι η φύση διάλεξε γι αυτά τα έντομα ενα παράδοξο τρόπο επιβίωσης.Στην αρχαία Ελλάδα οι πεταλούδες ονομάζονταν, ψυχές. Λένε επίσης πως ζουν πολύ μικρό διάστημα. Καμμία δεν ζει πάνω απο ενα χρόνο. Δεν ειναι επιλογή τους.Ειναι η φύση που διάλεξε γι αυτές.

Σε ένα ρομαντικό κόσμο τα τράνς άτομα , ετσι θα έπρεπε να υπήρχαν στο μυαλό των ανθρώπων. Μεταμόρφωση , σημαίνει και νέα ζωή.Καλύτερη. Το σώμα συγκλίνει και τέμνει σε απόλυτη αρμονία με την ψυχή.

Αλλά αυτός ο κόσμος δεν ειναι ρομαντικός. Δεν υπάρχει.‘Οτι και αν σημαίνει για κάποιον ενα τράνς άτομο , σίγουρα δεν μπορεί να διαννοηθεί τη λαίλαπα ,τον ρατσισμό και ιδιαίτερα τη βία που βιώνει.
Σε κάποιο παλιό μου κείμενο , για το ίδιο θέμα ειχα αναφερθεί στη Σόνια. Στο θάνατο της Σόνιας.Τον φρικτό και άδικο θάνατο της Σόνιας.
Ενα γυμνό κορμί πεταμένο στα βράχια της Βουλιαγμένης , ειναι μια εικόνα που δεν θα φύγει ποτέ απο το μυαλό μου.

Απο το 2008 άρχισε μια καταμέτρηση επίσημα παγκοσμίως απο την Transgender Europe ,δολοφονημένων τράνς ατόμων , μόνο για την ταυτότητα του φύλου τους.
Δηλαδή μόνο επειδή δεν χωρούσαν στο κουκούλι και ήθελαν πολύχρωμα φτερά.
Ενας κακόμορφος , κακάσχημος αριθμός. 1374 άτομα. Μόνο την τελευταία χρονιά έφτασαν τις 238.(2016)

Κάποιοι θα σκεφτούν…αριθμοί. Γεμίσαμε με αριθμούς. Ολοι όμως ξέρουμε πως πίσω απο τους αριθμούς υπάρχουν ψυχές,σώματα, επιθυμίες, όνειρα,αναζητήσεις,εκπληρώσεις .
Το κείμενο αυτό το γράφω με αφορμή την παγκόσμια ημέρα μνήμης Διεμφυλικών ατόμων που λαμβάνει χώρα στις περισσότερες πόλεις του κόσμου στις 20 Νοεμβρίου.

Ομολογουμένως στη χώρα μας δεν έχουμε κρούσματα δολοφονιών τράνς ανθρώπων. Μετρημένες στα δάχτυλα οι περιπτώσεις. Οφείλουμε όμως να δηλώσουμε τη συμπαράσταση μας, την αλληλεγγύη μας , ως σωματείο Σ.Υ.Δ. (Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών) και ως τράνς κοινότητα.

Ειναι μια “ευκαιρία” να δείξουμε τα προβλήματα που μας ταλανίζουν, τον καθημερινό ρατσισμό, τη βία με την όποια μορφή.
Ειναι μια “ευκαιρία” να δώσουμε στους πολίτες να αισθανθούν τα θέματα μας , στους ειδικούς να εξηγήσουν και στους πολιτικούς να κατανοήσουν οτι δεν είμαστε πολίτες έκτης κατηγορίας .Μια και αυτοί μας έσπρωξαν με την πολιτική και κοινωνικη τους αγωγή , να παρατήσουμε τα όνειρα μας , τις φιλοδοξίες μας και τις προσδοκίες μας ως παιδιά και να ακολουθήσουμε ενα δρόμο σε μια λεωφόρο , που εύκολα διαφυγή δεν έχει.

Τις τράνς-πεταλούδες καμμία φύση δεν τους καθόρισε το νήμα της ζωής τους. Οι παραφύσει ανεγκέφαλοι και δολοφόνοι παίρνουν το νόμο στα χέρια τους με ενα τσεκούρι , ενα στιλέτο , γροθιές ματωμένες , βαμμένες , με όπλα για να εξαλειφθεί απο τον πλανήτη κάτι που απλά δεν τους κάθεται καλά στο άρρωστο μυαλό τους.

Διεκδικούμε τα ίδια διακαιώματα με σενα , αναγνώστη. Δικαίωμα στην παιδεία, στην εργασία, στην ενοικίαση ενός σπιτιού χωρίς να υποχρεώνεται η τράνς να βρεί άνθρωπο εμπιστοσύνης για τα συμβόλαια με τον όποιο φόβο , κάποια στιγμή να αλλάξει η μεταξύ τους κατάσταση και να βρεθεί στο δρόμο….για άλλη μια φορά.

Ζητούμε να υπάρχουμε ,να αναπνέουμε.
Το δικό μου κερί φέτος στη σιωπηρή πορεία προς τη Βουλή των Ελλήνων το άναψα οχι για τη Σόνια. Το έκανα πέρυσι. Το κρατούσα με πολύ αγωνία να μη σβήσει , αναμμένο για τον ομοφυλόφιλο που έκαψαν κάπου στην Αφρική ολοζώντανο. Είδα το βίντεο και πάγωσα ολόκληρη.Σκέφτηκα πως δεν θέλω να ζω σε αυτόν τον κόσμο. Να κλειστώ στο καβούκι μου, να μη βλέπω, να μην ακούω. Πόσο απέχουμε άραγε απο εκεί; Από εκέινη τη σκηνή…

Advertisements