%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%b3%ce%bc%ce%b9%ce%bf%cf%84%cf%85%cf%80%ce%bf-2017-01-25-1-46-43-%ce%bc%ce%bc

Θα ήταν αγόρι.Το λέω ενστικτωδώς για την ανδροκρατούμενη κοινωνία που ζούμε. Αν και πάλι με ένστικτο για κάθε λόγο , ως γυναίκα , αγόρι θα ήθελα.Ίσως βιωματικά.Η αίσθηση της ασφάλειας που σου προσφέρει το αρσενικό.Ενα αόρατο δίχτυ προστασίας , ενίοτε αραχνούφαντο ,άρα απατηλό.

Αν ειχα ενα παιδί,θα όφειλα να βάλω δυο βήματα πιο πίσω την ύπαρξη μου ,να του δώσω χώρο να περπατήσει,να τρέξει,να σκοντάψει ,να ματώσει αλλά να ειμαι κοντά να προλάβω να απαλύνω την πληγή. Να βιώσω την αυταπάρνηση ,πράγμα που δεν μου έχει συμβεί ως τώρα.
Θα του διάβαζα απο μωρό κι ας ήξερα πως δεν καταλαβαίνει. Κι όταν μεγάλωνε λίγο θα το έβαζα να μου διαβάζει αυτό , τα ίδια βιβλία. Να γινει η ένωση,σύνδεσμος του όλου ,με δυο διαφορετικές φωνές.

Θα το ήθελα όμορφο γιατί αυτός ο κόσμος ο «αγγελικά πλασμένος», δίνει βήματα στην ομορφιά. Πολλές φορές βέβαια και κλωτσιές αν δεν συμπορεύεσαι με το σύστημα του. Αν όμως ήταν άσχημο , σε μια κοινή ματιά, θα το έκανα πανέμορφο στον μέσα του τον κόσμο.Να βγάζει φωτιά η αύρα του μαζί με πνεύμα,για να κερδίζει στα σημεία, τους ακόλουθους της επιφάνειας.
Θα του μάθαινα με χίλιους δυο τρόπους,πως ειναι μοναδικός.Πως μόνο ο εαυτός του θα ειχε τη δύναμη να τον πληγώσει.Και ο ίδιος να γιατρευτεί. Οχι, οχι, δεν θα τον έκανα αναίσθητο,μα δυνατό.Ολη τη γνώση του εξοστρακισμού μου,θα την μετέδιδα να γίνει δύναμη και οχι μίσος.Μόνο έτσι είσαι δυνατός.

Θα τον πήγαινα ταξίδια με τρόπο σταθμό το Νταχάου.Να δεί.Ίσως και να μυρίσει πως ειναι το μίσος ανθρώπου προς άνθρωπο , για την εξουσία κυρίως του νου.
Θα του έδειχνα άλλους πολιτισμούς και θα τον παρακινούσα να φύγει απο το καζάνι της μισαλλοδοξίας, των ευκαιριών χωρίς κόπο, των βρώμικων δρόμων,των βρώμικων σκέψεων και πράξεων. Θα του μάθαινα πως να σηκώνεται όταν πέφτει ,χωρίς να χάνει την αξία του γδαρσίματος.Θα του φόρτωνα τόση αγάπη, που να λυγίζουν τα γόνατα..

Θα τον πήγαινα σε κλινικές αποτοξίνωσης να δεί την απόρροια των ναρκωτικών ουσιών. Την αποχαύνωση της αξιοπρέπειας ,της εύκολης λύσης,την αδυναμία της εαισθησίας.Να δεί το «κακό» στα μάτια μπας και το αποφύγει, αναγνωρίζοντας το βλέμα του.

Αν ειχα ενα παιδί ,θα το έπαιρνα μια βόλτα στις πιάτσες των τράνς και θα του έδινα να καταλάβει σε ποιά κοινωνία θα μεγαλώσει.Γιατί η Συγγρού και η κάθε πιάτσα ειναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας.Θα του εξηγούσα για ποιό λόγο περιφέρεται ημίγυμνο ενα πλάσμα μέσα στην νύχτα για να επιβιώσει.Ποιός ακριβώς φταίει, αν δεν ειναι επιλογή του.

Θα του έπαιρνα ενα αδέσποτο σκυλί να το προσέχει , να το βγάζουμε βόλτα, να κοιμάται μαζί του, να καταλάβει την αξία της άδολης προσφοράς.Θα τον έσπρωχνα να μάθει την αρχαία κληρονομια της πατρίδας του με πάθος,για να νοιώσει περήφανος αλλά κυρίως τη νεότερη ιστορία της για να δει τη μετάλλαξη μέσα στους αιώνες,να δεί την προδοσία στα ιδεώδη και να μπορεί να σκεφτεί πιο καθαρά αν θέλει να τα βιώνει στην κάθε στιγμή της μέρας του.Αν θέλει να διαιωνίσει τη σαπίλα ή θα προσπαθήσει ν αλλάξει τον κόσμο, ως οφείλει κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος με παιδεία.

Μέσα στα κουτιά που μου έδωσαν οι μοίρες όταν γεννήθηκα , ευτυχώς αυτή την ευλογία δεν μου την έδωσαν. Για κάποιο λόγο η φύση διάλεξε για μένα να μη περπατήσω αυτό το μονοπάτι.Ευτυχώς θα πω τωρα πια, βλέποντας,γνωρίζοντας,προβλέποντας τη μοίρα των νέων ανθρώπων.Ευτυχώς που δεν μπορώ.Θαυμάζω το κουράγιο των γονιών , μόνο αυτών που φέρουν παιδιά συνειδητά και οχι για εγωιστικούς,προσωπικούς,οικογενειακούς, «φαλικούς» λόγους.