Στιγμιότυπο 2015-02-23, 10.51.09 μ.μ.
Πλήττω.Αφόρητα. Θα ήθελα να ήμουν…σε ενα παγκάκι ας πούμε.. Οχι ξύλινο, πέτρινο.Να παραπέμπει σε μια άλλη εποχή. Για να έχω το παραμυθι όλο μπροστά μου. Να κάθομαι και πάνω του,να “αισθάνομαι” την ενέργεια..
Ενα πρίγκηπα η ρουφιάνα περιμένω.Δεν περιμένω και τον Βαρουφάκη!
Ενα πρίγκηπα σε λευκό-δεν πάει στο διάολο- άλογο , γυμνό.Ή σχεδόν γυμνό. Να μη φαίνονται όλα. Γιατι αν φαίνονται όλα …μισό βασίλειο προβλέπω να διακαιούται το χρυσό μου…
Εγω τι να φοράω; Σεμνή;Λίγο ντεκολτέ;Μπουτάκι;Το μαλλί μπούκλα , δεν το συζητώ. Παραπέμπει σε μια ρομαντική διάθεση…κι ας ειναι τρέσσα…
Χαχαχαχαχαχααχα φαντάσου να το έπαιζα Ραπουνζέλ. Χχαχαχαχαχαχα Επρεπε να το είχα σκεφτεί απ την αρχή..
Οκ οκ ας σοβαρετυούμε.. Λες να έχει δεί τις φωτογραφίες που ποστάρω στο facebook και στο instagram το κορμάκι μου σε σχήμα ς ; Ξέρεις τι κόπο θέλει αυτή η στάση;
Περίμενε να σου πω..Τουρλώνεις κώλο,αρχίζει και τσιμπάει ο ραχιαίος αλλαααά , αντέχεις. Προς χάριν…. του πρίγκηπα βρε..
Απο την άλλη πλευρά-τη μπροστινή ντε , τουρλώνεις βυζί ,αφού έχεις βάλει ενα αξιοπρεπές σουτιέν με την ανάλογη ενίσχυση φυσικά.Τούμπανο το βυζί. Σχεδόν έτοιμη.
Εδω σε θέλω.Το ένα χέρι τάχα μου σαν να σου έσπασε το νυχι ενα πράμα και τραβάς την παρανυχίδα με τα κατάλευκα –ρετούς- δοντάκια. Και εννοείται το απολαμβάνεις λάγνα αυτό. Αλλιωωωωώς…. άστο. Κι εδω πρέπει να αποδείξεις πως οση γιόγκα έκανες στα κρεββάτια τα ξένα έπιασαν τόπο. Οοοοοοόλο αυτό….πρέπει να το αποτυπώσεις ,σε κινητό βέβαια…απο ψηλά. Εκεί σε θέλω.
Τόσο απελπισμένη 35αρα ειμαι.Αλλά αν ειναι ναρθει το παλικάρι…χαλάλι η ρυθμική..
Πως μου ήρθε στο μυαλό η Κομανέντσι τωρα; Ρουμάνα δεν ήταν.. Ναι, ναι Βαλκάνια…
Κι όπως αγνάντευα τα κύματα,ναι στη θάλασσα ειμαι, σκάει ο πρώτος. «Φουσκωμένος» Όπως ακριβώς στη φωτογραφία που ειχε στο προφίλ του.
«Τι έχεις βάλει μέσα;» τον ρωτώ.
«Τίποτα,το φυσικό μου ειναι» μου απαντά.
Άσπρο άλογο δεν είδα, πιο πολύ σε γαιδούρι μου έκανε , αλλά ως άνθρωπος του πνεύματος, δεν θα σταθώ στην επιφάνεια. Μα γκρί γαιδούρι; Χάθηκε να ειναι τουλάχιστον λευκό;
Κάθησε δίπλα μου. Εννοείται-δεν πας πουθενά χωρίς αυτό-τον ειχα ρωτήσει τι δουλειά κάνει. Πως θα με πήγαινε στα μπουζούκια κάθε βράδυ; Και τα δώρα; Αααα ολα κι ολα .. ειμαι ακριβή γκόμενα εγώ.
Διευθυντής Οικονομικών Επιχειρίσεων ,μου ειχε πει. Στο επιχειρίσεων έμεινα φυσικά.Μμμμμ ..Πάολα σου ρχομαι. Αντε και μια Βιτάλη για να του δείξω και τα άλλα προσόντα μου,της πχιότητας ντε.
Λογιστής! Αλλιώς ακούγεται και εξηγείται απο κοντά το…επιχειρίσεων μάτια μου. Όντως όμως , μια και το ανέφερα ,ειχε κάτι μάτια! Δυο. Καστανά.Απλά.Αλλά τόσο ζεστά όταν με κοιτούσε.
«Μαρία,κόψε τις μαλακίες που σκέφτεσαι και συγκεντρώσου στο στόχο σου.Μην παρεκλίνεις» ακούστηκε μια δυνατή φωνή στο κεφάλι μου.
«Μένεις κοντά;» Ερώτηση-παγίδα –κατακαημένη- αν το φυσάει και μένει παραλία μεριά.
«Οχι ,το κούρασα το γαιδουράκι λίγο.Περιστέρι ζω».
Μαύρα περιστέρια την περικύκλωσαν.Έπρεπε να βρεί μια διακιολογία να φύγει.Οχι, οχι , οχι δεν της έκανε. Περιστέρι; Μπλιααααααχχχχ
Τουλάχιστον αφού έκανε τόσο κόπο να έρθει να με δει το πουλάκι μου , ας του δώσω μια μικρή χαρά. Τον μπαλαμούτιασα.Τον χούφτωσα. καλέΧωρίς λόγια.Χράπ…γέμισε η παλάμη μου.Παραγέμισε όμως.Επιμένω..
«Τι έχεις βάλει μέσα;»
«Σιλικόνη», μου απαντάει , ηρέμησες; Με τι να ερχόμουν;Με το γαριδάκι; Ξέρεις τι τραβάμε για να βρούμε μια γυναίκα της προκοπής σήμερα;Ασε.Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες.
«Δεν θέλω άλλη σιλικόνη στη ζωή μου.Οχι άλλο πλαστικό, οχι σκουπίδια σε θάλασσες και ακτές΄΄΄» Οτι μαλακία μου ερχόταν την πέταγα.
Δεν τον έδιωξα.Συμβιβάστηκα …με το γαριδάκι,το γαιδουράκι και το φτηνό πουλόβερ.
Δεν μ έπαιρνε.Μεγάλωσα. Και βαρέθηκα να προττάσω τα στήθη μου σανάλλη Καρυάτιδα σε ξένο μουσείο ,αγέρωγη. Με βαραίνουν τόσα χρόνια. Ο νόμος της βαρύτητας βλέπεις.
Θα τον κρατήσω 4 μήνες. Ως τον Ιούνιο. Καλοκαιράκι , μαυρισμένη , με τις παραλίες μου…κάποιον θα βρώ. Κι ας ειναι και πιο … βόρειος. Ντα;

Advertisements