Στιγμιότυπο 2014-11-30, 1.50.26 μ.μ.
«Υγειονομική βόμβα» την ονόμασε ο Λοβέρδος, τότε που ήταν υπουργός Υγείας. Η σωστή του τακτική, ήταν να αρχίσει ένα κυνήγι μαγισσών, χωρίς μάγισσες στην ουσία. Αν εξαιρέσεις την πρώτη γυναίκα που συνελήφθη σε οίκο ανοχής, ως οροθετική, οι υπόλοιπες ήταν χρήστριες ναρκωτικών ουσιών, σαφώς οροθετικές.

Η ιστορία γέλασε τον Λοβέρδο, ίσως γιατί αυτός προσπάθησε να την κοροϊδέψει πρώτος. Οι προφυλακισμένες κοπέλες -επαναλαμβάνω, χρήστριες- αφού διασύρθηκαν πανελλαδικά, με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε, μετά τη δίκη των περισσότερων -εκκρεμούν κάποιες- αθωώθηκαν. Πόσοι από εσάς το έμαθαν αυτό;

Σύσσωμες οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταφέραμε, με επίμονη και επίπονη προσπάθεια, αυτή η απάνθρωπη διάταξη 39Α να αποσυρθεί. Δεν θα επεκταθώ σε ιατρικούς όρους, το έχουν κάνει πολύ πιο ικανοί και αξιόλογοι άνθρωποι.

Και έρχεται ο γνωστός πρώην βιβλιοπώλης, γίνεται υπουργός Υγείας –και μάλιστα αφαιρεί από το υπουργείο την ιδιότητα Κοινωνική Αλληλεγγύη- να επαναφέρει τη διάταξη που αποσύρθηκε. Παρέα με τη λευκή ποδιά του ΚΕΕΛΠΝΟ και της αστυνομίας.

Ζήσανε οι τρανς στο πετσί τους τον πλήρη εξευτελισμό αφού τις προσήγαγαν σχεδόν καθημερινά για υποχρεωτικές εξετάσεις, πάντα με την «ομπρέλα» της αστυνομίας. Το μπιλιετάκι, ερχόταν αργότερα. Έτσι λειτουργεί ένα σύστημα Υγείας.

Οι αντιδράσεις πλέον πήραν μεγαλύτερες διαστάσεις πανευρωπαϊκά, συναντήσεις επί συναντήσεων και όταν επενέβη ο Συνήγορος του Πολίτη, η απάντηση του Γεωργιάδη ήταν, όπως πάντα γραφική «δεν κυβερνάει τον τόπο ο Συνήγορος του Πολίτη».

Δεν γίνεται να μη θυμηθώ εκείνα τα χρόνια της δεκαετίας του ’80, όταν πραγματικά έσκασε η βόμβα με το AIDS. Η «ασθένεια των ομοφυλόφιλων» πλανιόταν τόσο απειλητικά στην ατμόσφαιρα, που μόνο ο φόβος ήταν το κυρίαρχο συναίσθημα. Ο φόβος και οι ενοχές. Προσπαθούσες να ανακαλέσεις εικόνες και μνήμες, να θυμηθείς πότε και αν έβαλες προφυλακτικό. Όταν σε βίαζαν. Πότε έγινε κολάσιμος ο έρωτας.

Μας βομβάρδιζαν με λέξεις άγνωστες, με ματιές καχυποψίας, με συμπεριφορές, όπως βλέπεις σε κάποιες ταινίες που κάποιο σημείο έχει μπει σε καραντίνα. Η χειραψία δεν θεωρείτο πια ευγένεια. Ήταν επικίνδυνη. Η Συγγρού μύριζε θάνατο. Τρέχαμε πανικόβλητες για εξετάσεις μη τυχόν και… Δεκαπέντε μέρες για τα αποτελέσματα. Δεκαπέντε μέρες στην κόλαση, με μια πυρά να σιγοκαίει γιατί αν ήταν θετικό… αλίμονο!

Χάσαμε αγαπημένους ανθρώπους, φίλους παιδικούς.

Σήμερα υπάρχει ελπίδα. Δεν πεθαίνεις, αν προσέχεις, απ’ την αρρώστια. Μα ακούω για κοψίματα επιδομάτων, επαναφορά της διάταξης που έχει σαν λύση συλλήψεις, υποχρεωτικές εξετάσεις, πρόστιμα. Λοβέρδος–Γεωργιάδης. Σαν κακόγουστο αστείο της δεκαετίας του ’80 δεν ακούγεται;
Το ρέκβιεμ σε αυτό το κακόγουστο έργο, η αυτοκτονία μίας οροθετικής κοπέλας.Ποιός θα δικαιώσει το όνομα της; Ποιός θα πάρει μια στάλα ευθύνης σ αυτό τον γαμημένο τον τόπο;

Advertisements