images (17)Κάποιοι πιστεύουν ότι ο Ρομπέν των Δασών ζει. Ναι, εκείνος ο ανθρωπάκος, που έκλεβε τους πλουσίους για να συντηρήσει τους φτώχους. Ναι, εκείνος που έμεινε στην ιστορία ώς ο ήρωας των οικονομικά αδυνάτων. Δε θέλω να σας ταράξω, αλλά ΔΕΝ υπάρχει Ρομπέν των Δασών, υπάρχει μόνο ο Τρομπέν των πουλιών.
Τι εστί τρομπέν των πουλιών; Είναι ο ήρωας της σημερινής μας ιστορίας.
Μια φορά και έναν καιρό, ζούσε ένας καλός κυριουλής, ο Τρομπέν. Κατοικούσε στα προάστια των Αθηνών. Ηταν ταπεινός, μεγαλοψυχής και βοηθούσε όλον τον κόσμο. Φανατικός υπερασπιστής του ‘’Βοηθάτε αλληλους’’ και του ‘’ Ο έχων δύο χιτώνες δίνει τον έναν’’. Έτσι τουλάχιστον περηφανευόταν για τον εαυτό του (εξού και το παρατσούκλι Τρομπέν). Δεν εργάζονταν, καθώς είχε την ευκαίρια να ζει υπό το πέπλο της φαντασίας του. Δηλαδή, όπως ο Ρομπέν έτσι και ο Τρομπέν, αποσπούσε χρήματα από κυρίες ώστε να βγάλει τα προς το ζείν αλλά και να γιατρέψει ανίατες ασθένειες που μάστιζαν την τότε εποχή. Μεγαλόψυχος ο Τρομπέν. Ζούσε μόνος του, απομονωμένος από τα φώτα της πρωτευουσας. Μοναδική του παρέα, το κοράκι, η καρακάξα και τα παιδιά τους. Τους αγαπούσε πολύ και σε κάθε επισκεψη που δεχόταν τους έκρυβε σε ένα ντουλάπι και τους φορούσε χάντρα θαλασσιά για το μάτι. Τωρα εσείς πιστέψατε ότι ήταν πραγματικά πουλια; Ε όχι βεβαια, ήταν οι φανταστικοί του φίλοι, εκείνους που επικαλούσε -ως υπερασπιστες -σε κάθε δυσκολία της ζωής του. Μόνος λοιπόν, προσπαθούσε να χτίσει την εικόνα του Τρομπέν (του Μεγαλοπρεπή). Ολημερίς και ολινυχτίς κατώστρωνε σχέδια για το πως θα καταφέρει να απσπασει χρήματα προς ιδία χρηση. Πέρασε πολύς καιρός που το κατάφερνε αλλά κάποια στιγμή μάτωσε το σενάριο. Οι λευκές κόλλες που χρησιμοποιούσε ποτίστηκαν με ‘’αίμα’’ και η τελευταία πινελιά ζωγράφισε την τελευταια σελίδα. Αυτή είναι όμως η αρχή του τέλους.
Ξέρετε δεν έχουν όλα τα παραμύθια happy end. Άλλωστε εκείνοι που ζουν στην παραμύθα θα πρέπει να το γνωρίζουν. Οι ήρωες δεν είναι πάντα καλοί ή πάντα κάκοι, υπάρχει και μία άλλη κατηγορία εκείνων των κατα φαντασία έξυπνων που κρύβονται πίσω από χιλιάδες παραμύθια και που πιστευουν ότι δεν θα αποκαλυφθούν ποτέ οι δόλιες συμπεριφορές τους.
Όμως η δύναμη που έχουν τα πουλιά, όποιας μορφής πουλιά δεν είναι η σκληρότητα αγαπημένοι, αλλά η δυνατότητα να πετούν. Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι ειναι πουλιά αποδημούν σε τόπους γεμάτους ρύπους και στο τέλος απεβιώνουν. Εκείνοι όμως που ειναι πραγματικά πουλιά αποδημούν σε τόπους ηλιόλουστους κι εχουν συνοδοιπόρους πραγματικά κοράκια και καρακάξες.
Δεν ξέρω αν πρέπει να τα λυπάμαι. Μιας και η λύπηση ακόμα είναι ένα συναίσθημα και δεν αξίζει να χαραμίζεται σε Τρομπεν-τίστες και θεατρινους.
Η ζωή είναι ένας κύκλος, και ότι δώσεις αυτό θα λάβεις. Ισως να μη το λάβεις ποτε απο κείνους που θα έπρεπε αλλά η μοιρα θα στο φέρει στην πόρτα σου.
Λένε επίσης ότι οι μπροστάρηδες ειναι εκείνοι που απο-λαμβάνουν τον σεβασμό από τους άλλους. Τι γίνεται όμως όταν αυτοι που ισχυρίζονται ότι ειναι ‘’μπροστάρηδες’’ έρθουν αντιμέτωποι με τους αληθινούς;
Ο Τρομπέν ένοιωθε περήφανος ότι φορούσε παντελόνια, δεν κοιτάχτηκε όμως ποτε στον καθρέπτη για να δει ότι ήταν παντελονάκι, απο αυτά που φορούν η ηρωες των παραμυθιών. Και η κακια μαγισσα ρωτούσε συνεχεια τον καθρέπτη ‘’Ποια είναι η ωραιότερη σ’ ολόκληρη την χώρα;’’ αλλά στην πραγματικότητα δεν ήταν. Εξού και έκανε ‘’κακό’’. Όχι στην Χιονάτη αλλά στον ίδιο της τον εαυτό, μιας και προκάλεσε η ίδια των θάνατο της από τα ίδια της τα χέρια.
Να ζήσουν αυτοι καλά και εμεις καλύτερα!

Advertisements