images (17)ΣΑΝ ΕΒΕΝΟΣ
Τα δάχτυλα σου μυρίζουν σεξ και αλκοόλ.
Έχουν τη μυρουδιά της μούχλας
από τα λιμάνια των ερώτων.

Χαλασμένο κρασί το ξύδι που έβαλες μέσα σου.
Μαύρο στο χρώμα,
σαν έβενος.
Ήπιαμε απελπισμένα,
βυθίζοντας τους πόνους μας
κάνοντας ελεεινή συμμαχία αισθήσεων,
πάνω σε νεκροκρέβατο με μπαρόκ ταφόπλακα.

Έτσι τα χρόνια κύλησαν για σένα και για μένα.
Κρυμμένα παράλληλα σε στιγμές θλιβερές,
σε ήχους και βογκητά βρώμικης παραίσθησης.

Ήταν το μαχαίρι στομωμένο,
ή τα σπλάχνα μου σαν από τσιμέντο
δεν το δέχτηκαν ποτέ;

images (1)ΠΑ-ΝΑΤ Νο 207
Και έτσι που λες
αγαπημένε φίλε
έτσι κάπως ξεθώριασε το μέσα μας
μοιράζοντας διαφημιστικά φυλλάδια στους δρόμους.

Έτσι κάπως φτάσαμε εδώ…,
με το αλκοόλ και τις ουσίες να κολυμπούν μες το κεφάλι
τρακάροντας τα υλικά μας
προς γνώσιν,
τέρψιν και συμόρφοσιν.

Θυμάσαι φαντάζομαι το βράδυ εκείνο στο χορό
που περιφερόσουν κορμί νεκρό
γεμάτο από ακαθόριστη ενέργεια
στο περιβάλλον της οχλοβοής.

Θυμάσαι τα δάκρυα που έριχνες
στον ώμο της κοπέλας
εκείνης…,
που σου ψιθύριζε στ αυτί έν απαλό νανούρισμα
για να σωπάσουν τα πεθαμένα που πάλευαν στο σώμα

Όπου τώρα,
αγαπημένε φίλε
τώρα που καθόμαστε εδώ στην απουσία μας,
άδεια άηχα κουφάρια,
τώρα η ώρα είναι σίγουρα κατάλληλη
να σου ανοίξω τα μαύρα μου τα σπλάχνα…..

Άστρωτη πίσσα
και οι αναθυμιάσεις της να φτάνουν
το πιο ακατάλληλο της ώρας,
από τη γέννηση μέχρι το ύστερό μας.
Τώρα…,
φίλε μου αγαπημένε,
φίλε καρδιακέ.

Τώρα που σε σκέφτομαι πολύ,
τώρα ΝΑΙ!
Ήρθε η ώρα να ξεγυμνωθώ,
ελεεινά μπροστά σου….

Άντεξε με σε παρακαλώ,
για μια φορά ακόμα….,,
μην σημασία δίνεις το αίμα που δακρύζω στο μάγουλο της ωριμότητας μου πάνω….

Advertisements