Ήταν δυνατή εμπειρία.Πέρα απο κάθε προσδοκία.Υπάρχουν άνθρωποι ακόμη ρε παιδιά. Ξέρετε πόσο ελπιδοφόρο είναι αυτό σε μια κοινωνία που όσο περνούν οι μέρες ο σκοταδισμός αυξάνεται;Κάποτε ντρεπόμουν γι αυτό που είμαι. Με έδειχναν συνεχώς με το δάχτυλο.Τώρα είμαι τόσο περήφανη για την ιδιαιτερότητα μου .Τα έχω ξαναπεί αυτά… αλλά αυτές τις δύο βραδιές για την «Ημέρα Μνήμης» των τρανς ατόμων ..φούσκωσα απο περηφάνια.Γλύκανε η ψυχή μου βλέποντας μια μεγάλη αίθουσα κατάμεστη απο νέα παιδιά που ήρθαν να συμπαρασταθούν σε μια επι μονίμου βάσεως ,ευπαθή ομάδα.Όσες κυβερνήσεις και να πέρασαν δεν άλλαξε τίποτα. Γι αυτό παλεύουμε.Για το δικό σας…αυτονόητο. Για την περίθαλψη , τις παράνομες προσαγωγές , την κακοποίηση , τον θάνατο απο ρατσιστικά μυαλά και χέρια. Την πρώτη μέρα πολλές οργανώσεις μίλησαν με αγάπη και συμπάθεια προς εμάς.Και για τα δικά τους προβλήματα. Τη δεύτερη μέρα ,έδωσε κουράγιο σε γερμένες πλάτες η κ. Κούρτοβικ. Συγκίνησε η κ. Κατριβάνου του ΣΥΡΙΖΑ , όταν με τρεμάμενη φωνή και δάκρυα στα μάτια μας αποκάλυψε , οτι μέσα στην αίθουσα ανακάλυψε και αγκάλιασε μετά απο πολλά χρόνια , ενα «διωγμένο» μέλος της οικογένειας της .Τόνισε την άγνοια και την μετάνοια της για την αδιαφορία της ,τόσα χρόνια για την Ντιορέλα.Η ψυχολόγος του ΣΥΔ , που εργάζεται εθελοντικά προσπαθώντας να βοηθήσει κάποια παιδιά με τα τόσα προβλήματα , σκιαγράφησε με τόσο τρυφερή σκληρότητα την κατάσταση στο χώρο μας. Η κ. Βροντίτση, βουλευτής των οικολόγων πράσινων , μια νέα κοπέλα,έδειξε τόλμη λέγοντας μας , οτι πολλοί άνθρωποι πρέπει να παίρνουν δύναμη απ τον αγώνα μας. Δεν θα αναφερθώ σε όλους.Είμαι πολύ κουρασμένη και σίγουρα κάποιον θα ξεχάσω.Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην πρόεδρο του σωματείου Μαρίνα Γαλανού για το τεράστιο αγώνα που έκανε και συνεχίζει να κάνει για εμάς, προσπαθώντας να μας δώσει να καταλάβουμε πως πρέπει να σκεφτόμαστε ως οικογένεια , αφού στα περισσότερα τρανς άτομα είναι η Αχίλλειος πτέρνα . Ευχαριστούμε κάθε ψυχή που ταυτίστηκε μς τη δική μας.

Advertisements