Έγινα πανέμορφη εκείνο το βράδυ. Φρεσκολουσμένη, χτενισμένη επιμελώς και μακιγιαρισμένη έντονα, τόσο, όσο…
Άνοιξα τη ντουλάπα και φόρεσα ένα κολλητό ροζ φόρεμα. Φυσικά, έβγαλα το καυτό μου στρινγκ. Σαν καλοψημένο φραντζολάκι το δέρμα μου, με λίγη λοσιόν απλωμένη, γυάλιζε όσο χρειαζόταν.
Με δυο φίλες παρόμοια ντυμένες, κατεβήκαμε στην παραλιακή.
Αρχές καλοκαιριού. Πεινασμένες ματιές παντού. Μμμ…προβλεπόταν ωραία βραδιά.
Μετά το πέμπτο-έκτο σφηνάκι, το βλέμμα έγινε λάγνο. Είχα βρει ήδη δυο τρεις στόχους. Βγήκε το τόξο απ’ τη φαρέτρα και άνοιξα το βήμα για τον πρώτο. Άδωνις. Σιγά μη σκόπευα κάτι λιγότερο. Βρωμούσε η αναπνοή του αλκοόλ. Ίσως και η δική μου. Χωρίς δεύτερη σκέψη έβαλα σημάδι για τον επόμενο.
Μάτια- παλάτια, δε λέει ένα τραγούδι; Καμία σχέση. Δυο κάρβουνα μάτια ανάμεσα σε τόξα-φρύδια. Διαβολεμένα.
Ούτε καν όνομα. Κατευθείαν στις υπόγειες τουαλέτες. Δέκα λεπτά. Ίσα για να ρουφήξω ό,τι χυμούς έβγαλε εκείνο το κορμί.
Ξανά επάνω για το κυνήγι. Το ξημέρωμα με βρήκε στο κρεβάτι μου με δυο αγάλματα, να λύνουμε ένα γόρδιο δεσμό.
Στις επτά τους έδιωξα.
Τι ευτυχία! Τι επιτυχημένο τσουλί που ήμουν!
Αλλά ακόμη και τώρα το κάνω, πολλά βράδια. Βλέπεις, αν περάσεις τα σαράντα, η επιβεβαίωση είναι επιτακτική ανάγκη.
Μα, αυτό δε σημαίνει ζωή; Μόνο σεξ και να περνάμε καλά. Όμως, μόνο πολύ καλά. Δεν συμβιβάζομαι με κάτι λιγότερο.
Τα καλλίγραμμα πόδια μου, μόνο σε πανάκριβα αυτοκίνητα καταδέχονται να πατήσουν. Ειδικά σε σπορ. Με φουσκωτά πορτοφόλια στην τσέπη των οδηγών τους.
Πώς ανοίγει ο κύκνος τα φτερά του; Έτσι κορδώνομαι όταν μπαίνω και σε ακριβά εστιατόρια. Όλα τα βλέμματα να ζηλεύουν την τύχη μου γι αυτόν που ακολουθεί από πίσω μου. Έχει σημασία η ηλικία του; Αν έχουν ασπρίσει λίγο τα μαλλιά του; Ανοιχτοχέρης να είναι κι ανοίγω πανεύκολα τα πόδια. Ακόμη και μέσα σε δίπορτο. Ανάμεσα σε λεβιέδες και τιμόνια. Το τηλέφωνο πάντα στο αθόρυβο. Αυτή τη στιγμή, είμαι μόνο δική του. Αποκλειστική.
Όσες χάρες μου έδωσε ο θεός, με ένα ξέκωλο ντύσιμο, ανάλογο βλέμμα και ακριβά παπούτσια, γίνεται επιχείρηση.
Οι γυναίκες καθόμαστε στα λεφτά, απλώς δεν το έχουν συνειδητοποιήσει όλες.
Να είναι καλά η φύση και ο πλαστικός βεβαίως. Ειδικά με τα μπαλόνια μου, τρελαίνω κόσμο.
Συνήθως όλοι οι εραστές μου, με προσεγγίζουν με τον ίδιο τρόπο.
«Μα τι ωραία μάτια έχεις; Τι υπέροχο βλέμμα;».
Ανόητοι. Βλάκες. Λες και δεν ξέρω πού πηγαίνει κάθε ματιά και κάθε λέξη. Για άβγαλτη με έχετε;
Κάτι τέτοιο μου είπε θυμάμαι και ο γκόμενος της κολλητής μου, όταν αυτή πήγε στην τουαλέτα του μπαρ. Σιγά μην άφηνα τέτοιο κελεπούρι με το πακέτο στον καβάλο! Κι είχε ένα βλέμμα ο πούστης. Με έγδυνε με τα μάτια.
Τι θα πει ήταν ερωτευμένη η φίλη μου; Τι με νοιάζει εμένα; Μόνο η πάρτη μου, να το ξέρετε. Κι αν υπήρχε κάποια μικρή συστολή -που δεν υπήρχε- εξαφανίστηκε με τέτοια ματιά.
Η πρόφαση του εύκολη για να με πλησιάσει. Είχαν αρπαχτεί και με πήρε για «βοήθεια». Πρώτα τα μάτια μου τα όμορφα κι ύστερα η ανάγκη να μοιραστεί με κάποιον το πρόβλημά του.
Το πρόβλημά σου; Έλα εδώ μωράκλα μου. Εγώ είμαι εδώ για σένα. Έχω πολύ γλυκιά αγκαλιά. Ξεκινάει από τα γόνατα και τελειώνει στον αφαλό.
Γιατί η καλή φίλη, έτσι φέρεται. Αν δε γαμηθείς με το γκόμενο της κολλητής, δεν έχει υπόσταση η σχέση σας.
Μ’ αρέσει να κάνω κακό στους ανθρώπους. Καυλώνω να βλέπω μάτια να δακρύζουν και η αιτία να είμαι εγώ.
Εγώ η βασίλισσα. Και όλοι οι υποτακτικοί στα πόδια μου. Να τους παίζω στα καλοβαλμένα μου δάχτυλα. Δείχνοντας πολλές φορές επιδεικτικά το μεσαίο, ως αποχαιρετιστήριο δώρο. Αφού πρώτα γεμίσει η κοσμηματοθήκη μου με καλούδια από γενναιόδωρα ανθρωπάκια. Βαριές κολόνιες, μεθυστικές, να τα παρασέρνω σε άγρια κύματα. Σιτεμένη λολίτα, αλλά να μ’ έχουν ανάγκη.
Τι αίσθηση! Απόλυτη κυριαρχία. Και το φαρμάκι στην άκρη της γλώσσας. Είναι αφροδισιακό να σε φοβούνται. Αφού το γουστάρουν; Τίποτα πιο ερεθιστικό από έναν άντρα σκλάβο. Και από φίλες που σε προσκυνούν, γιατί σε θαυμάζουν για το πώς χειρίζεσαι τους ανθρώπους και συγχρόνως σε ζηλεύουν, σε φθονούν και θέλουν τόσο να σου μοιάσουν!
Εννοείται πως ποτέ δεν κοιμάμαι μόνη. Τέτοιο κορμί ανεκμετάλλευτο; Κάθε ξημέρωμα και άλλο κεφάλι πλάι μου. Κεφάλι. Όχι βλέμμα. Ποτέ βλέμμα.
Αχ, τι όμορφη που είναι η ζωή.
…Το παλιοξυπνητήρι, στο καλύτερο με κόβει!
Μόλις ξύπνησα απ΄το περίεργο όνειρο κι έχω να πάω στον εκδότη μου και τα τακούνια στον τσαγκάρη.

Advertisements