ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΥΣΤ

Άννα Κουρουπού: «Επειδή σίγουρα ο Θεός είναι gay, αν τον συναντούσα, θα ήθελα να μου εξηγήσει την απουσία του στις επιθέσεις ρατσισμού»
Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Share this history on : digg

… ένας άνθρωπος που είχε την τύχη να γεννηθεί 2 δυο φορές, μιλά σε α᾽ ενικό
κι απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ,
αποκλειστικά στο PRESS-GR

(Επιμέλεια: Αντώνης-Μάριος Παπαγιώτης)

Βγήκα απ᾽ τη μήτρα της μάνας μου σ᾽ ένα σπίτι χτισμένο με τσιμεντόλιθους, σε ένα χωριό της Πιερίας. Αγόρι, αναφώνησε η μαία. Πέρασα όμορφα παιδικά χρόνια στο χωριό και υγιή εφηβεία σε μια γειτονιά στον Κολωνό. Ο βασιλικός κυριαρχούσε στην αυλή της παλιάς μονοκατοικίας. Δεν σπούδασα, παρ᾽ ότι καλός μαθητής, γιατί δεν με άφησαν, η ιδιαιτερότητά μου, η δίψα να γνωρίσω τον κόσμο μου γρήγορα και ο συντηρητισμός μια χώρας που προσπαθούσε να βρει τον εαυτό της. Η Άννα ήταν μέσα μου απ᾽ τα γεννοφάσκια μου. Δεν επιτρεπόταν αγόρια με φουστάνια στο σχολείο και η Συγγρού με υποδέχτηκε με δάφνες. Την τίμησα την λεωφόρο, με όση αξιοπρέπεια πήρα απ᾽ τους γονείς μου. Η μάνα μου, το πιο δυνατό στήριγμα σε όλη μου τη διαδρομή. Στα όμορφα και στα άσχημα. Στα 25 μου έκανα την υπέρβαση. Πήγα στον άλλο κόσμο και ξ-ΑΝΝΑ-γεννήθηκα.

Ποιός έχει την τύχη να γεννιέται δυο φορές; Βελτίωσα τον εαυτό μου από ανάγκη και πείσμα να μη δικαιώσω μια άδικη φύση. Το μεγαλύτερο σχολείο μου, το πεζοδρόμιο και οι οίκοι αν(τ)οχής, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται. Δηλώνω απερίφραστα αυτό που είμαι κι αυτός που θα κατανοήσει είναι καλοδεχούμενος. Έλα που έλκομαι, όμως, περισσότερο από ανθρώπους που αρνούνται ή αδυνατούν να καταλάβουν, γνωρίζοντας ότι πρέπει να παλέψω για να αποδείξω πως είμαι φτιαγμένη απ τα ίδια υλικά. Εν ολίγοις, όποιος είναι εντάξει με τον εαυτό του, αδιαφορεί απλά για ότι διαφορετικό κυκλοφορεί ή υπάρχει δίπλα του. Πριν ενάμισι χρόνο, ένα νεοσύστατο site, το eyedoll με πρωτεργάτη την Έλια Ζερβού μου ζητά να αρθρογραφώ στις «σελίδες» του, τη σκέψη μου, τα συναισθήματα και την άποψη μου για τα πράγματα με μια διαφορετική ματιά. Με απελευθερώνει το γράψιμο- πάντα το κατάφερνε. Με ενδιαφέρει να μοιράζομαι τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τα πράγματα, βάζοντας ένα μικρό λιθαράκι στην αλλαγή νοοτροπίας περί διαφορετικότητας.

Εξέδωσα την βιογραφία μου με τίτλο μια απλή ερώτηση ενός μικρού παιδιού. «Γιατί,δεν έχω σαν το δικό σου, μαμά»; από τις εκδόσεις ποταμός. Με μεταξωτό σχεδόν εξώφυλλο, σαν την ψυχή μου. Αυτή δεν την διαπραγματεύτηκα ποτέ. Δεν το θεωρώ απλή βιογραφία. Τα κομμάτια ζωής που παραθέτω σαν ντοκουμέντα, δεν είναι βελούδινα. Ίσως δώσουν αυτογνωσία και δύναμη σε όσους τα διαβάσουν. Κοινά σημεία ζωής όλοι έχουμε, είτε φοράμε φουστάνια είτε παντελόνια. Η ανταπόκριση της αλήθειας μου σε μια μικρή συνέντευξη στον Σταύρο Θεοδωράκη, ήταν η αφορμή για να το προχωρήσω. Αγαπήθηκε ιδιαίτερα από νέους ανθρώπους κι αυτό ήταν το ζητούμενο μου. Φιλοξενήθηκα με αφορμή το πόνημά μου, στο «Βήμα» και στα «Νέα». Γνώρισα καινούριους, πολύτιμους ανθρώπους. Η Χρυσάνθη Κωνσταντακάτου, παιδοχειρούργος και συνάμα ιδιοκτήτρια του Μεγάρου Υπατία, σε συνεργασία με μια καθηγήτρια κοινωνιολογίας, μου έδωσαν την ευκαιρία να υποδυθώ σε μια τεράστια αίθουσα του μεγάρου, μια καθηγήτρια Πανεπιστημίου παραδίδοντας στους «φοιτητές» μου, μαθήματα εκτός ύλης. Για το Ε.Υ. της ζωής. Ένα εξαιρετικό κείμενο από έναν υπέροχο άνθρωπο, την Σήλια Νικολαϊδου. Η πρόκληση κραυγάζει από μόνη της. Ο σκηνοθέτης Μιχάλης Κωνσταντάτος μου ζήτησε να παίξω ένα δεύτερο ρόλο στην νέα του ταινία, που δεν βγήκε στις αίθουσες ακόμη. Η σκηνή μου, ένας πολύ άγριος βιασμός από τρία άτομα σε ένα αυτοκίνητο. Όποιος έχει διαβάσει το βιβλίο μου θα καταλάβει τον παραλληλισμό. Τότε, ήταν επτά άντρες. Όπως καταλάβατε, λειτουργώ περίεργα. Προσπαθώ να ξορκίσω τα δύσκολα και να τα κάνω το λιγότερο ανεκτά. Πολλές φορές τα καταφέρνω, άλλες όχι. Αλλά ποτέ δεν καταθέτω τα όπλα, όση ευαισθησία κι αν περικλείει τον εγκέφαλο μου. Και δεν ξεχνώ. Ούτε το καλό, ούτε το κακό, ακόμη κι αν συχγωρήσω. Ταξιδεύω με τη μουσική, με ένα βιβλίο, με ένα «καινούριο» μυαλό. Αγαπώ τους ανθρώπους, ίσως γιατί με αγάπησαν κι αυτοί. Μισώ το ψέμα και περισσότερο αυτούς που το φορούν. Γίνομαι σκύλα με το άδικο. Μ᾽ αρέσει να μαθαίνω, να ανακαλύπτω. Δεν με σοκάρει σχεδόν τίποτα πια. Αυτό αρχίζει λίγο και με ανησυχεί…

Η απόλυτη ευτυχία για σένα είναι;
Να ξυπνάω με χαμόγελο, αλλά τώρα τελευταία δεν τα καταφέρνω.
Τι σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί;
Το ξυπνητήρι
Η τελευταία φορά που ξέσπασες σε γέλια;
Πριν λίγες μέρες, με μια πολύ καλή παρέα για φαγητό.
Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου είναι;
Ενθουσιασμός
Το βασικό ελάττωμά σου;
Τραγικά ανυπόμονη
Σε ποια λάθη δείχνεις τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Στην άγνοια
Η τελευταία φορά που έκλαψες;
Προχθές, λόγω μιας επαγγελματικής απόρριψης
Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο;
Άννα Μπολέυν
Ποιοι είναι οι ήρωές σου σήμερα;
Οι αληθινοί ακτιβιστές

Ποια είναι η ταινία που σε σημάδεψε;
Δεν με σημάδεψε καμμιά ταινία. Έχω δει, όμως, αμέτρητες φορές τις «ΩΡΕΣ», του Στίβεν Νταλντρι
Το αγαπημένο σου ταξίδι;
Ινδονησία. Μπαλί
Οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;
Καζαντζάκης, Αλκυόνη Παπαδάκη, Νίκος Θέμελης, Τζέιν Όστιν
Ποια αρετή προτιμάς σε έναν άντρα;
Ευγένεια ψυχής και όχι φαινομενική
…Και σε μια γυναίκα;
Να είναι καλή μητέρα
Ο αγαπημένος σου συνθέτης;
Πουτσίνι και σχεδόν όλοι οι κλασσικοί
Το τραγούδι που σφυρίζεις κάνοντας ντους;
Αναλόγως το σουξέ της εποχής

Το βιβλίο που σε σημάδεψε;
Ο Τελευταίος Πειρασμός
Ο αγαπημένος σου ζωγράφος;
Λεονάρντο Ντα Βίντσι
Το αγαπημένο σου χρώμα;
Λευκό
Ποια θεωρείς ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σου;
Η δουλειά που έκανα με τον εαυτό μου, μετά τον επαναπροσδιορισμό του φύλου μου
Το αγαπημένο σου ποτό;
Μαρτίνι Μπιάνκο
Για ποιο πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;
Την αδυναμία μου να τιμωρώ σκληρά, όταν αδικούμαι
Τι απεχθάνεσαι περισσότερο απ’ όλα;
Το ψέμα
Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία;
Το γράψιμο σε σελίδες τετραδίου
Ο μεγαλύτερος φόβος σου;
Να πάψω να ελπίζω και… οι κατσαρίδες
Σε ποια περίπτωση επιλέγεις να πεις ψέματα;
Όταν πρέπει να απαλύνω τον πόνο κάποιου ή να εξομαλύνω μια δυσάρεστη κατάσταση.
Ποιο είναι το μότο σου;
Όταν έχεις ασπίδα την αλήθεια, καθηλώνεις.
Πώς θα επιθυμούσες να πεθάνεις;
Αναίμακτα
Εάν συνέβαινε να συναντήσεις το Θεό, τι θα ήθελες να σου πει;
Επειδή σίγουρα ο Θεός είναι gay, να μου εξηγήσει την απουσία του, στις επιθέσεις ρατσισμού.
Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό;
Ηρεμίας

Αναρτήθηκε από Press01 στις 9:13:00 μ.μ.

Advertisements