Ποια ορμή είναι αυτή που σπρώχνει το χέρι μου ν’ αρπάζει το στυλό και το τετράδιο, γύρω στις πέντε με έξι τα ξημερώματα, ειδικά όταν γυρίζω απ’ το μαγαζί;
Ίσως λίγο το ποτό -μετρημένο πια. Ίσως επειδή λύνω τα κορδόνια από τη μάσκα της πρόσχαρης και ολίγον προκλητικής μπαργούμαν. Να διώξω απ’ το μυαλό μου κάποια ψεύτικα χαμόγελα που χάρισα. Να αποφορτιστώ από βλέμματα. Να δώσω λίγο μέλι στην ψυχή μου.
Ίσως, επειδή είναι η μόνη ώρα που δεν έχω τη δυνατότητα να μιλήσω με κάποιον, παρά μόνο σε μια λευκή κόλλα με αμέτρητες γραμμές. Λαχταρώ να τη γεμίσω με σκέψεις, μα περισσότερο με συναισθήματα.
Κάποιες φορές είναι δύσκολο. Ένας μορφασμός ή ένας μαύρος κύκλος στα μάτια, δεν περιγράφεται εύκολα, όταν αφορά το δικό σου πρόσωπο. Είναι η στιγμή που θέλω να αποτυπωθεί.
Ακούγεται ο αχός της πόλης που οδεύει για ύπνο. Μια απόκοσμη σιωπή έχει το σπίτι. Περίεργη ώρα.
Μου λείπουν όλα και δεν θέλω τίποτα.
Μου λείπουν αγκαλιές. Ψίθυροι στ’ αυτιά μου. Νυσταγμένες ματιές. Κρασοπότηρα μισοάδεια στο τραπέζι του σαλονιού.
Παπούτσια που δεν ανήκουν στα δικά μου πόδια, πεταμένα σε μια γωνιά, άτσαλα.
Ρούχα τσαλακωμένα, που βγήκαν βιαστικά από κορμιά που αναζητούσαν έναν περίπατο στον παράδεισο. Πουκάμισο δανεικό να μισοκρύβει τη γύμνια…στο γυρισμό.
Μια οδοντόβουρτσα να κάνει παρέα στη δική μου, που στέκει ολομόναχη στο περίτεχνο ποτήρι του νιπτήρα.
Μου λείπουν όνειρα. Όχι στον ύπνο μου. Έχω περίσσευμα απ’ αυτά.
Ένα χέρι, ένα ακροδάχτυλο να αγγίζει κάτι από μένα. Μια τούφα απ’ τα μαλλιά μου. Να παίζει με αυτή. Με το κορδόνι, απ’ την πιτζάμα μου. Γιατί όχι…και με την καρδιά μου.
Να είναι σχεδόν μονίμως ακατάστατο το κρεβάτι. Να σιδερώνω ρούχα με περισσή επιμέλεια απ’ ό,τι τα δικά μου.
Μου λείπει η μυρωδιά. Η γεύση. Οι αισθήσεις.
Περίεργο ε; Είναι ένα κενό του χρόνου αυτή η στιγμή, που τα πάντα γίνονται μηχανικά.
Ένα σκισμένο τισέρτ μ’ αφήνει αδιάφορη. Η γόπα σβήνει μόνη της στο τασάκι. Το ημίφως προσθέτει σκιές που φαντάζουν τεράστιες.
Γυρίζω τη σελίδα στο τετράδιο, να συνεχίσω και παίρνει και ο νους άλλη στροφή.
Τελείωσα, σκέφτομαι, μ’ αυτά.
Τώρα πια τα προβλήματα είναι υπαρκτά και χειροπιαστά. Όχι του νου και της καρδιάς.
Μια χαρά είναι στρωμένο το κρεβάτι μου, με μυρωδάτα σεντόνια. Τσαλακωμένα μόνο από τη μία πλευρά. Αρνούμαι πεισματικά να ξαπλώσω στη διπλανή θέση.
Πεντακάθαρο το σπίτι. Καμιά μυρωδιά, μόνο η δική μου, που δεν μπορώ άλλωστε να τη μυρίσω.Με τα προβλήματα μου, στη δική μου πλάτη. Σαν να καμπουριάζει πια. Βάρυνε. Πόσα χρόνια κουβαλάει, τι;
Και τι δεν κουβαλάει! Κοπάδι πεινασμένων λύκων οι σκέψεις, περιτριγυρίζουν το θήραμα, το συναίσθημα. Αιώνιο κυνήγι.
Κουράστηκα να παλεύω να αποδείξω στον εαυτό μου πως όλος αυτός ο μόχθος της ψυχής, κάπου θα βγάλει.
Βαρέθηκα να αντικρίζω στενόμυαλους ανθρώπους. Ιδρυτές αυλών που αισθάνονται βασίλισσες και βασιλιάδες, ακόμη κι αν ξέρουν, ακόμη κι αν βλέπουν, πως γελάνε μαζί τους. Τους αρκεί το χειροκρότημα.
Ανθρώπους που τους ανοίγεις πρόσχαρα το χέρι για μια χειραψία από ευγένεια -αν μη τι άλλο- και νοιώθεις το κάψιμο στην παλάμη, χολή στο χαμόγελο.
Ψυχές που τις βάζεις ψηλά, γιατί έχεις την ανάγκη να θαυμάσεις. Να φτάσεις κάτι. Και με την πρώτη κλωτσιά -γιατί θα την ρίξεις την κλωτσιά κάποια στιγμή- ολόκληρο το οικοδόμημα γίνεται θρύψαλα στα πόδια σου.
Με δισταγμό τα σπρώχνεις παραπέρα, απαλά, γιατί η απογοήτευση σού έχει κλέψει τη δύναμη.
Να προσπαθείς να ξεφύγεις από στεγανά και να τρως λάσπες στη μούρη από ανθρώπους που όταν ήσουν χαμηλά, απλά αδιαφορούσαν για την ύπαρξη σου. Ή χαμογελούσαν χαιρέκακα…
Μα τι κάθομαι και γράφω στις πέντε το πρωί;
Ποιόν κοροϊδεύω;
Όχι, θα γυρίσω στη σελίδα εκείνη παραπάνω, λίγο πριν τον αχό της πόλης. Θα μείνω σ’ αυτά που μου λείπουν, με την ελπίδα να τα ξαναβρώ.
Στα δειλινά που μοιράστηκα σε ακροθαλασσιές, πάνω στα βότσαλα. Σε φεγγάρια γεμάτα, ασημένια, να φωτίζουν πρόσωπα και μάτια. Σε αναστεναγμούς. Σε χιονοπόλεμους. Σε βαρκάδες. Σε μυρωδιές που έκοβαν την ανάσα. Που έφερναν κόμπο στο στομάχι. Σε φτερουγίσματα. Σε μονοπάτια που χωρούν πάνω από έναν άνθρωπο.
Σταματάει η σκέψη μου. Θέλω να μείνω εκεί.
Προτιμώ να μου λείπουν πράγματα, παρά να μην επιθυμώ τίποτα.

Advertisements